Ocena energetyczna budynków

Ograniczone zasoby surowców energetycznych, wpływ emisji związanych z użytkowaniem energii na środowisko przyrodnicze, zdrowie i komfort życia obywateli, a także rosnące koszty energii powodują wzrost zainteresowania problematyką racjonalizacji zużycia energii. Unia Europejska dąży do zapewnienia krajom członkowskim bezpieczeństwa energetycznego. Środkami służącymi do osiągnięcia tego celu są dyrektywy i towarzyszące im zmiany prawne oraz podejmowane działania wspierające w formie programów wdrożeniowych i prac normalizacyjnych. Mają one doprowadzić do zmniejszenia zużycia energii w różnych sektorach gospodarki, w tym także w sektorze budownictwa.

Przykładem takiego działania jest Dyrektywa Parlamentu Europejskiego 2002/91/WE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, która w Polsce miała wejść w życie do dnia 4 stycznia 2006 roku. Dyrektywa ta nakłada obowiązek sporządzania świadectw energetycznych budynków mieszkalnych oraz użyteczności publicznej. Celem certyfikacji jest obniżenie zużycia energii w budynkach i tym samym zmniejszenie emisji CO2 oraz zmniejszenie kosztów eksploatacyjnych.

W Polsce, regulacje prawne dotyczące tego zagadnienia wprowadzone zostały w listopadzie 2008 roku i zawarte są w nowelizacji Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Niestety regulacje prawne w obecnej formie nie są jasne i przejrzyste. Interpretując zapisy w rozporządzeniu w odniesieniu do Warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wystarczyłoby, aby projektant wykazał, że współczynniki przenikania przegród budynku spełniają wymagania zawarte w WT2008. Możliwa jest jednak druga interpretacja zapisów rozporządzenia, z której wynika konieczność podania wskaźników energetycznych charakteryzujących budynek. Wydaje się oczywistym iż najlepszym rozwiązaniem w przypadku budynków nowoprojektowanych jest dostarczenie informacji o jego charakterystycznych wskaźnikach. Pozwala to po pierwsze porównać budynki a po drugie jest pomocne w analizie doboru najlepszego rozwiązania zaopatrywania budynku w ciepło.
Świadectwo energetyczne budynku jest wymagane przy oddawaniu budynków do użytkowania i jest sporządzane na podstawie jego oceny energetycznej. Nie wprowadzono u nas w kraju klas energetycznych budynków. Dane do określenia zintegrowanej charakterystyki energetycznej budynku nowowznoszonego pochodzą z projektu natomiast dane budynku istniejącego z jego dokumentacji technicznej (w przypadku jej braku – z inwentaryzacji).

Rys. Przykładowa pierwsza strona Świadectwa Energetycznego Budynku

Wymagania w Polsce są sformułowane w sposób ogólny odnoszący się do wskaźnika nieodnawialnej energii pierwotnej EP oraz szczegółowy odnoszący się do komponentów budowlanych. Wymagania szczegółowe dla budynków definiują maksymalne wartości współczynników przenikania ciepła przegród budowlanych oraz pole powierzchni okien, przegród szklanych i przezroczystych A0 [m2] o współczynniku przenikania ciepła nie mniejszym niż 1,5 W/(m2 • K). Maksymalne wartości UEP zawarte są w Warunkach Technicznych z 2008 roku i to projektant dokonuje wyboru do jakich wymagań się odnosi. Wcześniej przed nowelizacją rozporządzenia wartość wskaźnika sezonowego zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania budynku E0 była wyliczana wg PN- B-02025:2001.

Należy zauważyć, że spełnienie wymagań dotyczących przegród zewnętrznych nie gwarantuje spełnienia warunku na EP, co stanowi wewnętrzną sprzeczność obowiązujących przepisów. Poprawa izolacyjności budynku, zastosowanie wentylacji nawiewno-wywiewnej poprawa kryteria ekonomiczne, ale może nie wystarczyć do spełnienia warunku na EP.

« powrót